Ταινία- σταθμός στον κινηματογράφο επιστημονικής φαντασίας και τρόμου, που ήταν η αρχή μια χρυσοφόρου βιομηχανίας με 3 ακόμα κινηματογραφικές συνέχειες, βιβλία, κόμικς, κουκλάκια και μοντέλα. Σκοτεινό, κλειστοφοβικό, απαισιόδοξο, αγωνιώδες, τρομακτικό, το ALIEN τα ‘χει όλα. Από το σκηνοθέτη Ridley Scott μέχρι το καταπληκτικό cast με Sigourney Weaver, Tom Skeritt και άλλα γνωστά ονόματα του Hollywood.

Η παραγωγή είναι πλούσια, τα ειδικά εφέ ανεπανάληπτα με αποκορύφωμα το πλάσμα δημιουργία του Ελβετού καλλιτέχνη H.R. Giger που κέρδισε Oscar για τα ειδικά εφέ του, και όχι άδικα θα μπορούσα να προσθέσω. Η ατμόσφαιρα είναι σχεδόν αδιαπέραστη και κλειστοφοβική, ενώ το εξωγήινο ον είναι ίσως από το πιο τρομακτικό και απειλητικό στην ιστορία του σινεμά παράξενων και εξωγήινων πλασμάτων.

Όλα στο ALIEN λειτουργούν σωστά. Με αφετηρία τα σκοτεινά και επιβλητικά πλάνα του διαστήματος και τα καταθλιπτικά εσωτερικά των διαστημοπλοίων που μοιάζουν πιο πολύ με εσωτερικό εργοστασίου παρά διαστημόπλοιου, μαζί με την υποβλητική μουσική του Jerry Goldsmith το ALIEN σε βάζει στο νόημα με τη μία. Ξέρεις ότι δεν θα είναι η τυπική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας τύπου STAR TREK, STAR WARS κλπ, που είχε συνηθίσει το κοινό μέχρι τότε. Το μέλλον που παρουσιάζεται στο ALIEN προκαλεί μία αίσθηση καταπίεσης και κατάθλιψης στο θεατή, η οποία μεγαλώνει όταν σιγά σιγά και με σκηνοθετική μαεστρία ο Ridley Scott αναδιπλώνει τις λεπτομέρειες αυτής της μακρινής εποχής (κατάσταση χειμερίας νάρκης στο πλήρωμα για μεγάλα χρονικά διαστήματα των διαστημικών ταξιδιών, ύπαρξη της «Εταιρίας» που είναι κάτι σαν ένας παντοδύναμος κρατικός οργανισμός, κλπ).

Όταν η ομάδα των εξερευνητών προσγειώνεται στον πλανήτη, το ALIEN αρχίζει να απογειώνεται. Τα σκηνικά διαδέχονται το ένα το άλλο, με αποκορύφωμα την κλασσική στιγμή που το άτυχο μέλος του πληρώματος συνέρχεται από το κώμα που είχε πέσει, και με αιματηρό τρόπο το πλάσμα πρωτοεμφανίζεται στο πλήρωμα και στους θεατές. Όταν δε το πλάσμα εμφανίζεται ώριμο πλέον στο κλασσικό πια πλάνο που προσγειώνεται αθόρυβο και τερατώδες πίσω από τον Stanton, αρχίζει το κυρίως μέρος του ALIEN που κρατάει το θεατή στην άκρη του καθίσματός του μέχρι το τέλος.

Όλοι οι πρωταγωνιστές είναι στο κλίμα της ταινίας, αλλά η Sigourney Weaver είναι φοβερή στον ρόλο της Ρίπλεϋ που έγινε σήμα κατατεθέν της και στις επόμενες συνέχειες του ALIEN, και έδωσε στην καριέρα της τεράστια ώθηση, με αποτέλεσμα σήμερα να έχει καθιερωθεί ως πρωτοκλασάτο και ακριβοπληρωμένο όνομα στο Hollywood.

Δεν έχει νόημα να πούμε περισσότερα για μια ταινία που όλοι έχετε δει σίγουρα και πάνω από μία φορά, εκτός του να θυμίσουμε ότι το ALIEN ενέπνευσε και μια σειρά κατώτερων απομιμήσεων τα χρόνια που ακολούθησαν την κυκλοφορία της (π.χ. CONTAMINATION (1980), "ALIEN TERROR" κλπ), ενώ μέχρι σήμερα δε νομίζω ότι έχει παρουσιαστεί σε ταινία πειστικότερο τέρας από τον εξωγήινο του ALIEN.

Επιβάλλεται να υπάρχει σε κάθε ταινιοθήκη.