b-movies.gr - horror : sci-fi : exploitation : fantasy
Home
b-mission
b-news
b-movies
b-people
b-άρθρα
b-TV
b-events
Polls
Επικοινωνία
Φιλικά sites
Links
Search
Αναζητηση για:

Στην κατηγορία:


Δείτε επίσης
CARNECARNE (1991)
I STAND ALONEI STAND ALONE (1998)
MS. 45MS. 45 (1981)
DEATH WISHDEATH WISH (1974)
I SPIT ON YOUR GRAVEI SPIT ON YOUR GRAVE (1978)
LAST HOUSE ON THE LEFTLAST HOUSE ON THE LEFT (1972)
KING OF THE ANTSKING OF THE ANTS (2003)

Valid XHTML 1.0 Transitional

horror : sci-fi : exploitation : fantasy
IRREVERSIBLE (2002) (Γαλλία)
Ελληνικός τίτλος: Μη Αναστρέψιμος
Age Line
Κατάλληλο για άνω των 18
  IRREVERSIBLE  
Είδος: Κοινωνική, Δραματική, Θρίλερ
Θέμα: Βιασμός, Εκδίκηση, Έρωτας
ΣκηνοθεσίαGaspar Noé
ΗθοποιοίMonica Bellucci, Vincent Cassel, Albert Dupontel, Jo Prestia, Philippe Nahon
ΣενάριοGaspar Noé
ΠαραγωγήVincent Cassel, Brahim Chioua, Richard Grandpierre, Gaspar Noé, Christophe Rossignon
ΜουσικήThomas Bangalter
ΦωτογραφίαGaspar Noé, Benoit Debie
ΜοντάζGaspar Noé
Υπάρχουν 9 σχόλια χρηστών για την ταινία
Υπόθεση:

Όταν η μνηστή του βιάζεται από έναν άγνωστο σε ένα υπόγειο πέρασμα, ο φίλος της κι ένας οικογενειακός γνωστός αποφασίζουν να πάρουν τη δικαιοσύνη στα χέρια τους.

Σχόλια:

To IRREVERSIBLE είναι σίγουρα μια πολύ έντονη κινηματογραφική εμπειρία, ότι κι αν λένε πολλοί που προφανώς σοκαρίστηκαν από την ασυνήθιστη σκληρότητά του. Τώρα το κατά πόσο είναι μια art house δουλειά σηκώνει πολύ μεγάλη συζήτηση. Εμένα προσωπικά μου άφησε περίπου την ίδια γεύση με το LAST HOUSE ON THE LEFT και σε μικρότερο βαθμό το I SPIT ON YOUR GRAVE. Εκεί όμως που οι δύο αυτές ταινίες τοποθετούνται με άνεση στο χώρο του exploitation, το IRREVERSIBLE μπερδεύει λίγο τα πράγματα αφενός με την καλοσχεδιασμένη και ψιλοχλιδάτη παραγωγή του, και αφ εταίρου με την περίεργη μίξη τρομακτικά βάρβαρων εικόνων και art house αισθητικής και κινηματογράφησης.

Πάντως θα είχε πολύ πλάκα να δει κανείς το ύφος των ανυποψίαστων θεατών που πήγαν να δουν μια Ευρωπαϊκή «σινεφίλ» ταινία με την θεά μεν, υπερεκτιμημένη δε Bellucci και τον ακόμα πιο υπερεκτιμημένο Cassel, την ώρα που ο Noι απελευθέρωνε μπροστά στα μάτια τους ίσως τις πιο σόκινγκ εικόνες που μπορούσε να σκεφτεί άνθρωπος. Όλες οι ιστορίες για μαζικές αποχωρήσεις από τα σινεμά ακόμα και στη χώρα μας φαίνονται 100% λογικές, μιας και είμαι σίγουρος ότι το κοινό που είδε το IRREVERSIBLE ήταν στην πλειοψηφία του mainstream που δεν θα πλησίαζαν ταινίες όπως το LAST HOUSE ON THE LEFT ούτε στα 500 μέτρα. Από την άλλη, ο Gaspar Noι τείνει να εξελιχθεί σε έναν πιο media- friendly Jorg Buttgereit, μετά και από την πρώτη του εξίσου σόκινγκ ταινία το I STAND ALONE.

Το IRREVERSIBLE μπορεί να θεωρηθεί ότι συνεχίζει κατά κάποιο τρόπο το κατάμαυρο δοκίμιο πάνω στη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπινου γένους που άρχισε το I STAND ALONE. Εκεί όμως που ο αντιπαθέστατος χασάπης του I STAND ALONE το σκεφτόταν το πράγμα, οι χαρακτήρες του IRREVERSIBLE βουτάνε με το κεφάλι στη μαυρίλα, τη σκληρότητα και τελικά τον τρόμο χωρίς να το πολυσκεφτούν.

Με εξαίρεση την Bellucci που υποδύεται την όμορφη Alex, άντε και τον Pierre (Albert Dupontel) η συντριπτική πλειοψηφία των χαρακτήρων που παρελαύνουν μπροστά στα μάτια μας είναι τουλάχιστον αχώνευτοι, απίστευτα κακοί και νοσηροί. Από το πρώτο κιόλας πλάνο που βλέπουμε τον Philippe Nahon (I STAND ALONE, HAUTE TENSION) με τον καλεσμένο του και το μακάβριο θέμα συζήτησής τους (που είναι κάτι σαν φόρος τιμής στο I STAND ALONE) μπαίνουμε στο νόημα. Ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να δούμε μια ακίνδυνη και φλύαρη «σινεφίλ» (πόσο με εκνευρίζει αυτός ο όρος) ταινία με όμορφη φωτογραφία και συμβατική θεματολογία. Η απόλυτα εύστοχη επιλογή του Noι να δώσει το IRREVERSIBLE ανάποδα (από το τέλος της ιστορίας στην αρχή) ολοένα και μεγαλώνει το ψυχοπλακωτικό συναίσθημα του θεατή. Όταν δε μεταφερόμαστε έξω από το gay club Rectum και βλέπουμε τους 2 ήρωες να συνοδεύονται από την αστυνομία, αρχίζουν να μας ζώνουν τα φίδια.

Πίσω στο χρόνο και μέσα στο Rectum, ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια κοινωνία που ελάχιστοι από εμάς γνωρίζουν, δοσμένη με εκπληκτικό τρόπο από τον Gaspar Noι. Ένας κόσμος σκοτεινός, διεστραμμένος και παρακμιακός, που μεγεθύνεται με εκκωφαντική μουσική techno και τα συνεχή strobe lights που δίνουν στα δρώμενα μια παραισθησιακή ποιότητα και μια αίσθηση αναμονής, αλλά κατά βάθος ξέρουμε ότι τα πράγματα θα κυλήσουν προς το κακό.

Η όλη σεκάνς του βάρβαρου φόνου στο Rectum είναι ίσως μια από τις πιο ωμές και ανελέητες σκηνές βίας που έχω δει ποτέ στο λευκό πανί. Ακόμα και πριν να γίνει το «μπαμ», ο Noι φροντίζει να μας ψυχοπλακώσει με τον ασταμάτητο ομοφοβικό διάλογό του, που κάνει και τον πιο αθυρόστομο θεατή να κοκκινίσει, όπως και με τις καρικατούρες των θαμώνων του Rectum, που είναι κάτι μεταξύ των gay θαμώνων στο μπαρ του Καβγατζή, και υπερβολικές εκδόσεις σαδομαζοχιστών που δεν έχουν κανένα σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή, όσο ικανοποιούν τις σεξουαλικές τους ορέξεις. Πέρα από τη σκηνή του φόνου καθεαυτή, είμαι σίγουρος ότι λίγοι θα αντέξουν την ατμόσφαιρα σήψης και παρακμής του Rectum.

Η σκηνή του βιασμού είναι εξίσου ρεαλιστική, και σίγουρα μια από τις πιο δυσάρεστες που έχουμε δει σε ταινία, με διάρκεια που ξεπερνάει τα 10 λεπτά. Βλέποντας, όμως το ρεαλισμό και την ωμότητά της, δεν μπορεί κανείς παρά να σκεφτεί ότι ο Noι, μαζί με άλλους σκηνοθέτες που έχουν ασχοληθεί με το θέμα του «βιασμού- εκδίκησης», μάλλον απολαμβάνει το να εξευτελίζει τη γυναίκα λίγο παραπάνω απ’ όσο ενδεχομένως θα έπρεπε. Όπως για παράδειγμα στο I SPIT ON YOUR GRAVE ένας βιασμός θα έφτανε, έτσι κι εδώ, αυτό το δεκάλεπτο απίστευτης βαρβαρότητας θα μπορούσε να είναι λιγάκι μικρότερο.

Πάντως, ο Noι καταφέρνει χωρίς αμφιβολία να δώσει το μήνυμά του, ότι ο βιασμός είναι κάτι αφύσικο και μη αποδεκτό, και ότι μόνο κακά μπορεί να φέρει. Είναι έτσι όμως τα πράγματα; Είναι ένα θέμα για συζήτηση, την στιγμή που λίγη προσοχή αποκαλύπτει ότι τελικά η αποτρόπαια αυτή πράξη έμεινε ατιμώρητη, και ο δράστης ουσιαστικά έχει το ΟΚ για να την ξανακάνει, αφού χωρίς να προσπαθήσει και πολύ κατάφερε να αποφύγει τη βίαιη «δικαιοσύνη» των Pierre και Marcus.

Αυτό είναι και το βασικό πρόβλημα του IRREVERSIBLE. Ότι σε καμία στιγμή του δεν δείχνει στον θεατή την «πόρτα της εξόδου» από το νοσηρό κλίμα. Αντίθετα, η τραγικότητα των δρώμενων ολοένα και μεγαλώνει όσο περνάει η ώρα και μεταφερόμαστε στην αρχή (ή στο τέλος). Ακόμα και το φαινομενικά αισιόδοξο τέλος (αρχή) κάνει την επίδραση της αρχής (τέλους) ακόμα μεγαλύτερη, αφού εμείς ξέρουμε ότι δεν υπάρχει εξιλέωση, δεν υπάρχει ευτυχία, αλλά όλα θα καταστραφούν με το χειρότερο τρόπο. Εγώ πάντως όταν έμαθα ότι η Alex ήταν έγκυος καταρρακώθηκα ακόμα περισσότερο με τη συνειδητοποίηση ότι τουλάχιστον δύο ζωές θα καταστραφούν ανεπανόρθωτα, χωρίς εξιλέωση, χωρίς εκδίκηση και τελικά χωρίς λόγο.

Αυτό το κολπάκι, πάντως, του Noι δεν το αντιλήφθηκαν με τη μία πολλοί από τους θεατές του IRREVERSIBLE, υποθέτοντας ότι οι Pierre και Marcus βρήκαν τον σωστό άνθρωπο μέσα στο Rectum, και ότι του έδωσαν αυτό που του άξιζε. Και μου φαίνεται απόλυτα λογικό, μιας και τα σκοτεινά πλάνα και η κινούμενη με το χέρι κινηματογράφηση του Noι κάνουν πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιος τι γίνεται στην αρχή (τέλος), ιδίως μέσα στο Rectum. Βάλε και ότι είναι ουσιαστικά τα πρώτα λεπτά της ταινίας και το κοινό δεν έχει προλάβει να εξοικειωθεί με τους χαρακτήρες, και αυτή η παρανόηση είναι φυσιολογική.

Οπότε το IRREVERSIBLE είναι μια ταινία που δείχνει ακριβώς αυτά που θέλει, αλλά χρειάζεται οπωσδήποτε και δεύτερη προβολή για να παρατηρήσει κάποιος τις σημαντικές αυτές λεπτομέρειες. Έτσι η απόγνωση και το σοκ που φανερά θέλει να προκαλέσει ο Gaspar Noι θα γίνουν αντιληπτά απ’ όλους που με τρόμο θα συνειδητοποιήσουν το σημείο διαστροφής και βασανισμού του θεατή που επιτυγχάνει ο Γάλλος σκηνοθέτης. Από την άλλη όμως μεριά, ποιος θα θελήσει να ξαναδεί για 2η φορά το IRREVERSIBLE;

Πολύ καλοφτιαγμένο, αλλά αναμφίβολα δύσκολο, δυσάρεστο, σόκινγκ και υπερβολικά σκοτεινό, το IRREVERSIBLE είναι μια πρόκληση για το θεατή, αλλά όσοι δεν έχουν γερή κράση καλύτερα να το αποφύγουν, γιατί οι εικόνες του θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη πολύ μετά το τέλος της προβολής.

DVD Notes:

Η ταινία κυκλοφορεί σε DVD από την Audio Visual.

Διεθνείς DVD εκδόσεις:

R0 Special Edition Κορέα (Paramount)
R0 Ρωσία (CP Digital)
R0 Ηνωμένο Βασίλειο (Tartan Video
R1 Αμερική (Lion's Gate Home Entertainment)
R1 Καναδά (Alliance Atlantis)
R2 Γαλλία (Universal Pictures)
R2 Γερμανία (Legend Films / Universum Film)
R2 Ολλανδία (Paradiso H.E.)
R2 Σκανδιναβία (Scanbox)
R3 Χονγκ Κονγκ (Asia Video Publishing)
R4 Αυστραλία (Accent Film Entertainment)

Αποφύγετε την R3 Χονγκ Κονγκ που είναι λογοκριμένη, ενώ και η R0 Special Edition Κορέα ναι μεν δεν έχει κοπεί, αλλά σε κάποιες σκηνές έχουμε θόλωμα της εικόνας για να κρύψουν επίμαχο υλικό.

Όλες οι άλλες εκδόσεις είναι χωρίς περικοπές. Η καλύτερη έκδοση φαίνεται η Καναδική R1 (Alliance Atlantis), με αγγλικούς υπότιτλους και τα περισσότερα extras από όλες, ενώ για Γαλλόφωνους (μιας και δεν περιέχει υπότιτλους) η R2 Γαλλίας (Universal Pictures) επίσης είναι πολύ καλή, με όλα τα extras που περιέχει και η Καναδική έκδοση και επίσης το soundtrack της ταινίας.

Οι R2 Ολλανδίας και Γερμανίας δεν περιέχουν αγγλικούς υπότιτλους.



Τελευταίοι 5 σχολιασμοί μελών

mixosssz (Βαθμολογία: 2) στίς 09/04/2013 23:22

ΥΠΕΡΕΚΤΙΜΗΜΕΝΗ Κ ΠΑΡΑΤΡΑΒΗΓΜΕΝΗ.
ΤΗΝ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ ΝΤΟΡΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ,ΑΛΛΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΚΗΝΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΡΑ (ΤΕΛΕΙΑ) Κ ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΟ (ΠΙΟ ΤΕΛΕΙΑ) Η ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΤΑΙΝΙΑ ΗΤΑΝ ΚΛΑΠΑΝΙΑ.
ΑΥΣΤΗΡΑ 2 ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΣΚΗΝΕΣ ΑΥΤΕΣ ΗΤΑΝ ΟΝΤΩΣ ΦΟΒΕΡΕΣ.
ΜΟΝΙΚΑ ΒΑΒΥ, ΣΕ ΘΕΛΩ!

ΚΑΤΑ ΤΑΛΛΑ ΑΝ ΑΥΤΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΠΛΑΣΑΡΙΖΟΤΑΝ ΩΣ ΟΤΙ ΠΙΟ ΤΡΑΒΗΓΜΕΝΟ ΕΙΧΑΝ ΔΕΙ ΟΙ ΧΑΖΟ-ΚΟΥΛΤΟΥΡΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ Κ ΤΑ ΦΛΩΡΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΑΚΙΑ,ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΒΛΕΠΑΝ ΚΑΠΑΚΙ ΤΟ CANNIBAL HOLOCAUST 'H TO LAST HOUSE ON DEAD END STRΕΕΤ!
ΘΑ ΛΙΠΟΘΥΜΟΥΣΑΝ ΑΠΤΟΝ ΤΡΟΜΟ Κ ΤΗΝ ΦΡΙΚΗ.
ΟΥΥΥΥΥΥΥΣΤ ΠΑΛΙΟΛΙΝΑΤΣΕΣ.

fulci7 (Βαθμολογία: 0) στίς 26/08/2012 18:53

megali vlakeia! to eixa dei mono kai mono gia to viasmo! legane kai kala i pio skliri skini stin istoria tou kinimatografou kai paramithia! profanos den exoun parakolouthisei nekromantik,beyond the darkness,cannibal holocaust kai alla polla. mono i skini me ton pyrosvestira aksize. kata ta alla makria i tainia einai aforiti

slapshot (Βαθμολογία: 0) στίς 13/05/2011 01:35

Οντως η σκηνη του βιασμου ειναι οτι χειροτερο εχω δει στη ζωη μου.Ομως πιστευω πως σαν ταινια δεν εχει να προσφερει τιποτα στον θεατη.Αυτο το μπρος/πισω και πισω/μπρος στην εξελιξη της ιστοριας το θεωρω εντελως ανουσιο.Με λιγα λογια ανοστο εργο μεσα σε ενα ψευτοαρτ περιτυλιγμα.

vouke (Βαθμολογία: 4) στίς 08/08/2009 16:54

Κατα την γνωμη μου ολοι(η τουλαχιστον οι περισσοτεροι)που ειδαν την ταινια απλα απο περιεργεια την βρηκαν ενοχλητηκη και βαρετη ειδικα προς το τελος(αρχη),λογικο ειναι.Ολοι οι αλλοι που ειδαν την ταινια η φρικαραν απο την αρκετα ασυνηθηστη ομη βια της και εκλησαν το dvd πριν τελειωσει η θαυμασαν την εκπληκτηκη δουλεια του Noe και ειδαν οτι το τελος ηταν ολα τα λεφτα και οχι ο βιασμος(πολη καλη η Bellucci) ουτε η σκηνη με τον πυροσβεστηρα.Πολυ εξυπνη ταινια,σκοτηνη (ναι,απ'αυτες που σε καταρακωνουν-αναλογα και το νευρικο σου συστημα-και οσο περισσοτερο κυλαει η ταινια τοσο περισσοτερο ψυχοπλακωνεσαι)

Ormion (Βαθμολογία: 2) στίς 06/11/2008 22:20

Αρχίζει με ενδιαφέρον, αλλά καταλήγει αδιάφορη. Λογικό μιας και η ανάποδη αφήγηση αφήνει όλο το ζουμί στο τέλος (δηλαδή στην αρχή) με αποτέλεσμα η υπόλοιπη ταινία να αναλώνεται σε βαρετούς διαλόγους.




Σχολιάστε αυτή την ταινία.

Βαθμολογήσετε αυτή την ταινία.

Login Username:

Password:



Login with facebook Δεν είστε μέλος; Γραφτείτε εδώ!

Ξεχάσατε τον κωδικό σας;
b-movies.gr rating
starstarstar

Gore
3
Τι σημαίνουν;

Users rating
starstar
(14 Ψήφοι)
ΨΗΦΙΣΤΕ
corner © 2006-2018 b-movies.gr - Copyright notice - User Agreement - Privacy Policycorner
Created by thanpa